Dodaj ofertę za darmo

B6. ŚRODKI UNIEPALNIAJĄCE

2005-09-08

Jedną z największych wad tworzyw organicznych jest ich palność, która w znacznym stopniu ogranicza ich zastosowanie. Z tego powodu prowadzone są intensywne badania nad otrzymaniem tworzyw o mniejszej palności. Zagadnienie to można rozwiązać przez modyfikowanie budowy polimerów, warunkujące nadanie cech niepalności albo przez modyfikację fizyczną.

Wprowadzenie do tworzywa środków zmniejszających palność jest metodą szybką i wygodną, choć dającą często gorsze efekty niż modyfikowanie chemiczne.
Mechanizm procesu palenia nie jest dokładnie poznany. Ogólnie palenie określa się jako proces szybkiego utleniania połączonego z wydzielaniem dużych ilości ciepła i utratą masy.
Polimery charakteryzuje się pod względem palności według następujących danych:
- łatwość zapalenia i palenia
- szybkość rozchodzenia się płomienia
- ilość wydzielanego ciepła
- ilość wydzielanego dymu
- rodzaj produktów lotnych (ich toksyczność)
Miarą palności polimerów jest tzw. wskaźnik lub indeks tlenowy OI. Im wskaźnik ten jest niższy, tym tworzywo jest mniej odporne na palenie. Do tworzyw samo gasnących zalicza się te, których wskaźnik tlenowy jest większy niż 28.

Żywice fenolowe - 15
Poliolefiny (PE, PP) - 18
Polistyren - 18
Poli(teraftalan etylenu) - 21
Poliamid 6,6 - 23
Poliwęglan - 27
Poli(tlenek fenylenu) - 29
Polisulfon - 30
Poli(chlorek winylu) - 42
Poliimidoeter - 47
Poli(tetrafluoroetylen) - 95

Zapalność polimerów określa się metodą polegającą na działaniu płomienia przez określony czas (60s), w którym próbka pali się po usunięciu płomienia.Są trzy kategorie palności:

I - próbka gaśnie po usunięciu płomienia
II - czas palenia próbki po usunięciu płomienia jest krótszy niż 15 s
III - czas palenia próbki po usunięciu płomienia jest dłuższy niż 15 s

Efekt samo gaśnięcia uzyskuje się przez wprowadzenie do tworzywa związków zawierających atomy Cl, Br, P., N, B, Sb i Mo. Obserwuje się przy tym znaczny efekt synergetyczny w przypadku równoczesnego stosowania tych pierwiastków, np. Cl+P., Cl+Sb, Cl(Br)+Mo. Działanie ich polega na utrudnieniu dostępu tlenu do powierzchni tworzywa, a także na przerywaniu kinetycznego łańcucha rodnikowej reakcji spalania.

Wśród stosowanych w praktyce środków zmniejszających palność największe znaczenie mają związki zawierające fosfor i chlorowiec. Fosforany arylowe i alkiloakrylowe stosuje się równocześnie jako środki zmniejszające palność i plastyfikatory.

Ostatnio stwierdzono, że antypireny są szkodliwe dla zdrowia. Część z nich wycofano, a w pozostałych przypadkach zaleca się wnikliwe badania przed wprowadzeniem nowego rodzaju antypirenów.

W przypadku związków fluorowcowych właściwości samo gasnące tworzywa obserwuje się przy zawartości powyżej 25% Cl lub 10% Br. W przypadku mniejszej zawartości tych pierwiastków w tworzywie konieczne jest stosowanie dodatkowe 5% Sb2O3 lub MoO3. Tlenki antymonu i molibdenu wydatnie zwiększają skuteczność działania chloro organicznych środków przeciwpalnych. Ostatnio zwrócono również uwagę na zmniejszające palność działanie silikonów.

ŹRÓDŁO: www.lifocolor.pl

Źródło: A.M.





Barwienie i modyfikowanie tworzyw

2005-09-08 | Komentarze: 0

B4. ŚRODKI DODATKOWE UODPORNIAJĄCE NA ŚWIATŁO

Koncentraty uodporniajace na siwatło UV są związkami chemicznymi, dopasowanymi do aktualnych procesów destrukcyjnych (światło, tlen, wilgoć i temperatura) i przetwarzanego polimeru oraz jego przewidywanego zastosowania, odbudowując strukturę polimeru, na którą oddziaływają chemiczne i fizyczne mechanizmy świetlne.

B5. ŚRODKI NUKLEIDUJĄCE

B7. ŚRODKI ANTYSTATYCZNE

B8. ŚRODKI ANTYUTLENIAJĄCE

B9. ŚRODKI SPIENIAJĄCE (POROFORY)

BB10. ŚRODKI UELASTYCZNIAJĄCE (PLASTYFIKATORY)

BB11. ŚRODKI STABILIZUJĄCE

A9. WYMAGANIA STAWIANE BARWNIKOM

B1. MODYFIKOWANIE TWORZYW SZTUCZNYCH PRZEZ ŚRODKI POMOCNICZE

B2. ŚRODKI CZYSZCZĄCE