Dodaj ofertę za darmo

Ochrona środowiska

2005-07-18


Kierunki, priorytety i zakres polityki ekologicznej UE przedstawiane są w tzw. Programach Działań na Rzecz Ochrony Środowiska. Pierwszy program przyjęto w listopadzie 1973 roku, kolejne w latach: 1978, 82, 87 i 92. Ostatni, przyjęty w 2001 roku VI Program Działań wyznacza zadania polityki ekologicznej UE na lata 2001-2010. Ponadto ogólną politykę ochrony środowiska w kontekście działalności przedsiębiorców zawiera rozporządzenie nr 761/2001/EC w sprawie dobrowolnego uczestnictwa firm przemysłowych w Programie Eko-zarządzania i Audytowania (EMAS).
W celu skutecznej realizacji polityki ochrony środowiska Unia Europejska stosuje niżej wymienione zasady.
- Zanieczyszczający płaci - oznacza ona pełną odpowiedzialność sprawcy zanieczyszczeń za działania wywołujące zmiany w środowisku.
- Zasada zapobiegania - określająca, że zapobieganie zanieczyszczeniom jest lepsze niż redukowanie ich skutków. Wynika z niej również, że należy upewnić się o nieszkodliwości planowanej inwestycji przed wydaniem zgody na jej prowadzenie.
- Zasada efektywności ekonomicznej - nakazująca osiąganie celów ochrony środowiska po najniższych kosztach dla gospodarki.
- Zasada zachowywania zasobów przyrody - nakazująca utrzymywanie odpowiedniej ilości zasobów naturalnych pozwalającej na ich samoodtwarzanie.
- Zasada naprawiania szkody dla środowiska u źródła.
Podstawowymi aktami prawnymi UE, które mają związek z branżą przetwórstwa tworzyw sztucznych i znalazły już swoje odzwierciedlenie w polskich regulacjach prawnych dotyczących ochrony środowiska, są:
- dyrektywa 2003/4/WE w sprawie ocen oddziaływania na środowisko,
- dyrektywa 96/61/WE dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i kontroli (IPPC),
- dyrektywa 75/442/EWG w sprawie odpadów (zm. dyrektywą 91/156/EWG),
- dyrektywa 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych.
Przedsiębiorca związany z branżą przetwórstwa tworzyw sztucznych zobowiązany jest do przestrzegania standardów emisji zanieczyszczeń do powietrza, wód, postępowania z odpadami, zachowania dopuszczalnego poziomu hałasu itp. w sposób bezpośredni, wynikający z przepisów. W przypadku niektórych przedsiębiorstw zgodnie z wymaganiami dyrektywy IPPC wprowadzono obowiązek uzyskiwania tzw. pozwoleń zintegrowanych i ustalania norm emisyjnych na podstawie Najlepszej Dostępnej Techniki (ang. BAT - Best Available Technique). Na gruncie polskiego prawa przepisy dotyczące pozwoleń zintegrowanych znajdują się w ustawie prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001r. Nr 62 poz. 627 z późn. zm.) oraz w aktach wykonawczych do tej ustawy.
W celu dostosowania niektórych dziedzin gospodarki do wymagań ochrony środowiska obowiązujących w UE Polska uzyskała tzw. okresy przejściowe pozwalające na rozłożenie w czasie koniecznych inwestycji i zmian organizacyjnych.
W zakresie branży przetwórstwa tworzyw sztucznych najistotniejsze znaczenie mają okresy przejściowe przewidziane dla gospodarki odpadami. Polska w tym zakresie uzyskała:
- 5-letni okres przejściowy (do 31.12.2007r.) w odniesieniu do dyrektywy 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych;
- 10-letni okres przejściowy (do 01.07.2012r.) w odniesieniu do dyrektywy 99/31/WE w sprawie składowania odpadów;
- 5-letni okres przejściowy (do 31.12.2007r.) w odniesieniu do rozporządzenia 259/93/EWG w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar - dla niektórych grup odpadów.

Źródło: Adam Mroziński