Budowa polimerów

Pod pojęciem tworzyw sztucznych i elastomerów rozumie się wielkocząsteczkowe (makrocząsteczkowe) substancje polimerowe, które określa się ogólnie zbiorczą nazwą polimery. Polimery są materiałami twardymi, półtwardymi aż do miękko elastycznych (gurnoelastycznych).

Cząsteczki, najmniejszy element fizyczny, składają się z wielu atomów, czyli najmniejszego elementu chemicznego. Rodzaj i liczba atomów oraz sposób ich wzajemnego połączenia w cząsteczkach (liniowe, mniej lub bardziej rozgałęzione lub usieciowane) określają w znacznym stopniu właściwości cząsteczki. Substratem wszystkich polimerów są monomery, czyli jednostki konstytucyjne, które łączą się następnie w reakcjach chemicznych w polimery. Oprócz głównych wiązań, głównych sit walencyjnych w cząsteczkach, tzn. wiązań między atomami, na właściwości termoplastów i elastomerów termoplastycznych wpływają również międzycząsteczkowe wiązania łańcuchów cząsteczkowych, zwane pobocznymi siłami walencyjnymi. Wielkość pobocznych sił walencyjnych zależy od wielkości, kształtu, uporządkowania, budowy chemicznej cząsteczek, wpływów zewnętrznych (np. temperatury) i oddziaływania obcych cząsteczek.Wielkość cząsteczki podawaną jako masa cząsteczkowa, wcześniej ciężar cząsteczkowy, oblicza się z liczby zawartych w cząsteczce atomów i ich mas atomowych. Podstawowym atomem wszystkich polimerów jest czterowartościowy węgiel o masie atomowej 12. Specjalny dual polimerów stanowią silikony, w których czterowartościowy krzem Chociaż nadrzędna definicja polimery dotyczy wszystkich produktów z materiałów tych klas, to wyróżnia się tworzywa sztuczne i elastomery. Wobec elastomerów wykorzystuje się również nazwy kauczuk, guma lub wulkanizat (kauczuk wulkanizowany). Należy przy tym pamiętać, że kauczuk jest surowcem, który staje się elastomerem (gumą, wulkanizatem) poprzez sieciowanie (wulkanizację).

Skorowidz