2000-11-17

są to zbiory cząsteczek o bardzo dużym ciężarze cząsteczkowym rzędu 104÷108, nazywanych makrocząsteczkami. Jednostkami podstawowymi w makrocząsteczkach są mery, czyli powtarzające się wielokrotnie grupy tych samych, identycznie powiązanych atomów.

Dzięki temu, że długość makrocząsteczek jest wielokrotnie większa od ich średnicy, możliwe są zmiany położenia w przestrzeni ich merów i segmentów (składających się z różnej liczby merów), w wyniku wykonywania obrotów wokół wiązań, bez naruszania długości wiązań i kątów między nimi. Zdolność ta stanowi o giętkości makrocząsteczek.

Właściwości materiałów polimerowych kształtuje się przede wszystkim na poziomie budowy chemicznej makrocząsteczek oraz budowy fizycznej ich zbiorów, jak również przez sporządzenie układów różnych polimerów z innymi materiałami na etapie wytwarzania wyrobów i ich ewentualnej specjalnej obróbki i przetwórstwa (wtryskiwanie, wytłaczanie, formowanie próżniowe, walcowanie itp.).

Między makrocząsteczkami w polimerze występują przede wszystkim oddziaływania typu sił van der Waalsa i wiazań wodorowych. Najbardziej znanymi polimerami są:

- polietylen PE - [-CH2-CH2-]n
- polistyren PS - [-CH2-CH-(C6H5)-]n
- polipropylen PP - [-CH2-CH-(CH3)-]n

Źródło: Internet